<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Comments on: My laaste woorde aan Oom Preiss</title>
	<atom:link href="http://www.invia.org.za/THEO-logy/2009/10/my-laaste-woorde-aan-oom-preiss/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.invia.org.za/THEO-logy/2009/10/my-laaste-woorde-aan-oom-preiss/</link>
	<description>Theo Geyser se blog</description>
	<lastBuildDate>Mon, 23 Nov 2009 11:47:20 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.1</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>By: Lou-Ann</title>
		<link>http://www.invia.org.za/THEO-logy/2009/10/my-laaste-woorde-aan-oom-preiss/comment-page-1/#comment-119</link>
		<dc:creator>Lou-Ann</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 11:47:20 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.invia.org.za/THEO-logy/?p=169#comment-119</guid>
		<description>Wow, dis &#039;n mooi verhaal. Ek&#039;t al baie hieroor gewonder - die ding dat &#039;n mens soms grootword met die idee dat die dood geweldig finaal is. In ons tastende wêreld word verlies dikwels as &#039;n &quot;minus&quot; beskou. So &#039;n jaar terug lees ek The Tibetan Book of Living and Dying vir &#039;n tesis. En soos The Naked Now, was dit daardie mistieke blik op baie stoflike wêreld wat jou help om soms jou eie idees vir &#039;n wyle opsy te skuif en &#039;n ander manier van kyk aan te neem. Nie dat dit iemand by &#039;n oop graf gaan laat dans van geluk nie...
Ek weet nie, het sommer hieraan gedink toe ek die storie van Oom Preiss lees</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Wow, dis &#8216;n mooi verhaal. Ek&#8217;t al baie hieroor gewonder &#8211; die ding dat &#8216;n mens soms grootword met die idee dat die dood geweldig finaal is. In ons tastende wêreld word verlies dikwels as &#8216;n &#8220;minus&#8221; beskou. So &#8216;n jaar terug lees ek The Tibetan Book of Living and Dying vir &#8216;n tesis. En soos The Naked Now, was dit daardie mistieke blik op baie stoflike wêreld wat jou help om soms jou eie idees vir &#8216;n wyle opsy te skuif en &#8216;n ander manier van kyk aan te neem. Nie dat dit iemand by &#8216;n oop graf gaan laat dans van geluk nie&#8230;<br />
Ek weet nie, het sommer hieraan gedink toe ek die storie van Oom Preiss lees</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>By: Antoon</title>
		<link>http://www.invia.org.za/THEO-logy/2009/10/my-laaste-woorde-aan-oom-preiss/comment-page-1/#comment-116</link>
		<dc:creator>Antoon</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 23 Oct 2009 11:25:38 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.invia.org.za/THEO-logy/?p=169#comment-116</guid>
		<description>Hoop dat ek en jy ook Oom Press se soul sal he.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hoop dat ek en jy ook Oom Press se soul sal he.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
